خصلتهای ایرانیان باستان

پسر عزیزم

سلام

می دونم کلی گرفتار درس و زندگی شدی.

اما تاباشه از این گرفتاریا.

نمی دونم چرا حس می کنم آینده قشنگتو همین امروز می تونم لمس کنم.

با همه دلمشغولیهایی که داری ممنونم که واسه خوندن نوشته های مامان که فقط وفقط برای تو می نویسه وقت می گذاری.

دوستت دارم و بیشتر ازاین وقت ارزشمند تورو نمیگیرم.

امروز دلم می خواد واست یه چند تا خصلت خوب ایرانیهای باستان رو بگم . می دونم که وقتی به آخرش رسیدی باخودت می گی چقدر خوب وچقدر حیف که همه این خصلتا دارن کمرنگ میشن.

تو نذار گلم که این جور بشه . تو درست زندگی کن ودل نیاکانتو شاد کن.

هرودوت(۴۹۰-۴۲۵ پیش از میلاد)بزرگ‌ترین تاریخ‌نگار جهان باستان بوده می گه:

ایرانیها دروغ روبزرگ‌ترین گناه می‌دونستن،

و وامداری روننگ ، به این خاطر که وامداری  کسی‌ روکه بدهکار باشه مجبور می‌کنه که دروغ بگه؛

ایرانیها به‌همسایگانشون  احترام بسیار می‌گذارن، .

 ایرانیان هیچ‌گاه در حضور دیگران آب دهان نمی‌اندازن و این کار روبی‌ادبی به‌دیگران تلقی می‌کنن؛

در میگساری تعادل رومراعات می‌کنن و هیچ‌گاه چنان زیاده‌روی نمی‌کنن که مجبور شن استفراغ کنن یا عقلشون رو از دست بدن

 ایرانیها روز تولدشان روبسیار بزرگ می‌شمارن و در آن روز مهمانی و جشن برپا می‌کنن و سفره‌های گوناگون می‌کشند، گاو و گوسفند سرمی‌برن و گوشت آنها رودر میان دیگران بخش می‌کنن (خیرات و صدقه می‌دهن)

  هرودوت می‌نویسه که ایرانیان معبد نمی‌سازن، برای خدا پیکره و مجسمه نمی‌سازن. آنها خدای آسمان را عبادت می‌کنن و میترا و اَناهیتا‌ و همچنین زمین و آب و آتش رو می‌ستاین

البته گل پسرم مورد تولد رو هنوز به یاد دارن وسعی می کنن جشنشون از سایر جشن تولد دوست واقوامشون کمتر نباشه

و خدای مهربون رو همیشه به یادشون دارن. اما بیشتر درزمان گرفتاری وسختی صداش می زنن