مهرورزی شیوه مردان بزرگ

دیشب که بابا یی اومد خونه ,یه شاخه گل رز قشمگی رو به نشونه به یادموندن سالگرد نامزدی با خودش آورد

خود بابایی اعتقاد داره هزینه ای که بابت گل دادن و موندگاری کمه این هدیه خیلی جالب نیست. اما من عاشق گلم.

نمی دونم چرا پسرم این جوری توی جامعه ما نشسته که تنها راه خوشحالی وبه اصطلاح خام کردن خانوما گرفتن طلا و هدیه های گرون قیمته.

خودم من به شخصه یه حرف قشنگ , یه خسته نباشید و به یاد موندن این روزا واسم کافیه. تا یه مدت شارژ شارژ می شم.

گل پسرم : همه آدما تشنه محبتن.

سنگترین آدمها رو می تونی با مهربونی دلشونو نرم کنی.

یادت باشه عزیزم: در همه حال از بدیهایی که در حقت میکنن گذشت کنی.

راحت بگم آقا کوچولو : بی قیدو شرط دوست داشته باش.

یه نمو نه از این دوست داشتن توی این دنیای بزرگ , عشق مادر وفرزنده.

مامانا هرچقدر فرزندشون روزای جوونیشونو می گیرن و گاهی اوقات خدای نکرده دل مادر رو می رنجونن. بازهم مادر از فرزندش نمی گذره ودرهمه حال دوسش داره.

گل من : دو روز پیش توی یه برنامه ای واسه یه مجری برنامه تلویزیونی که براثر سکته فوت کرده بود یادبود گرفته بودن.اطرافیانش همه ازش خوب یاد می کردن.

با خودم گفتم خوش بحال آدمایی که متفاوت زندگی کردن. تونستن بعد از خودشون یه جای پا ذارن از زندگیشون توی این دنیا.سالهاهم بگذره یه نفری پیدا میشه که یادش کنه و بگه وای فلانی چقدر با محبت بود چقدر لبخنداش آدمو شاد می کرد.

عزیز مامان : زندگی رو خوب زندگی کن تا زنده هستی.