یه روز با پسرم

پسرکم

مونس تنهایی من بعد از خدا و بابا

پسرکم

عزیزکم

خنده های شیرین کودکیتو واست ثبت کردم, بزرگتر که شدی مطمین باش یه روز دلت واسه بی ریا لبخند زدن و بی ریا دوست داشتن آدما تنگ میشه و ازهمه مهمتر واسه دنیای پاک و مخملی کودکیت

دلبند مادر

باهمه شیطونیات و گاهیم گله های مادرانم , دلم پرمیزنه واسه لحظه لحظه با تو زندگی رو زندگی کردن

پسرکم

بد روزگاری شده, همه جا و همه کس یاد ایام گذشته می کنن.

انگاری هیچ کسی نیست که روزهاشو واقعا زندگی کرده باشه.

نمی دونم دنیای زمونه تو چی میشه,

دنیای مجازی , الکترونیکی و همش پراز اطلاعات جورواجور یکه یه روز یه قانون تثبیتش میکنه روز دیگه یه قانون اونو نفی .

گل مامان

دوشب پیش مستند نوستراداموس ٢٠١٢رو از من وتو دیدم. واقعا چی میشه اگه دنیا دسامبر ٢٠١٢تموم بشه.

عزیزکم اصلا فکرشو نکن, فقط تاوقت داری و زنگ رفتن به صدا درنیومده خوب خوب خوب زندگی کن

عاشق بی قید و شرط

مومن نه متحجر نه متعصب , فقط مومن مخلص

با اعتماد به نفس

پشتکار بالا و از همه مهمتر با اخلاق انسانی آسمونی نمره های خوبی از خالقت بگیر.

بذار من هرجا که هستم لبخندآفریدگارتو ببینم

این شعر دکتر علی شریعتی عزیز تقدیم تو فرشته همیشه آسمونی

ای کاش در آن لحظه که تقدیم تو شد هستی من

می سپردم که مراقب باش!

جنس این جام، بلور است!!

پراز عشق و غرور است .

مبادا بازیچه شود .

می شکند...