روز اول بعد از یه تعطیلات طولانی

تعطیلات نوروزم با همه خوشی و یکمی خستگیاش تموم شد.

الانه یه کوچولو ناراحتم و دلگیر.

آخه مامانی حدودا 20 روزی بابایی مرخصی بود وامروز صبح طبق معمول رفت سر کار.

امسال اولین سالی بود که این همه مرخصی داشتیم . خیلی دلم می خواست یه مسافرتی می رفتیم. این دوسه سالی که با بابایی قربونش بشم ازدواج کردم فرصتش پیش نیومده بود.

اما خب انگاری بازم باید خونه نشین باشم این بار واسه خاطر شیطون کوچولوی مامان.

دلم واسه بابایی تنگ شده. این چند روز قدرشو ندونستم . خداییش خیلی کمک حال من بود . تورو می سپردم بهشو می رفتم دنبال کارای خودم.

امروز دوباره من وتو تنها شدیم.

کلی از صبح بهت گفتم نکن

دست نزن

جیزه

بده

والاه خودم خسته شدم

نکنه پسرکم به بچه های مردم خندیدم تو هم حالا بشی یکی مثل اون بچه شوغایی که می گن از دیوار صاف بالا می رن.

هرچی که دوروبر خونه رو مرتب می کنم . از دست تو دوباره همه چی ریخته پاش میشه.

ماشالاه به این انرژی. گلدونا رو برداشتم

تلفن رو جمع کردم

مبلا رو چیندم جلوی شومینه

کشوهای جاکفشی رو چسب زدم

خلاصه که یه تغییر دکوراسیون حسابی دادی به خونه.

گل مامان قربونت بشه مامان فقط نگرانم نکنه توی درس خوندنتم منو اذیت کنی.

می دونی منم یه مامان حساسم ها.

دلم می خواد پسر من بهترین باشه.

البته می دونم که هستی اقایی عزیزکم